Helsinki i Suomenlinna

Na wstępie garść informacji o Helsinkach.

Herb Helsinek

Helsinki (fiń. Helsinki, szw. Helsingfors, ros. Хельсинки, lap. Helsset) – stolica i największe pod względem liczby ludności (największym pod względem powierzchni miastem w Finlandii jest Rovaniemi) miasto Finlandii oraz regionu Uusimaa. W Helsikach zamieszkuje 660 tys. mieszkańców. W skład aglomeracji wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji. Port nad Zatoką Fińską. Uniwersytet założony w 1828 roku. W aglomeracji znajduje się główny fiński port lotniczy Helsinki-Vantaa.

Miasto jest położone na południu kraju, na brzegu Zatoki Fińskiej. Jest położone zarówno na lądzie stałym, jak i na archipelagu szkierowym złożonym z około 300 wysp, z których największe to Lauttasaari, Korkeasaari i Seurasaari. Południowa część Helsinek leży na półwyspie Vironniemi.

Pierwotną nazwą miasta była szwedzka nazwa Helsingfors. Jest ona złożona z dwóch członów: Helsing, który jest nazwą rzeki, nazywającej się obecnie Vantaa oraz fors – wodospad, kaskada. Nazwa rzeki pochodzi prawdopodobnie od szwedzkiego słowa hals oznaczającego miejsce, stąd hälsing to „mieszkaniec tego miejsca”. Nazwa fińskojęzyczna obowiązuje na całym świecie oprócz krajów skandynawskich, gdzie używa się obu form. Po raz pierwszy pojawiła się w druku prawdopodobnie w 1786, w słowniku Kristfrida Ganandera, pisana jeszcze Helsingi. W powszechnym użyciu znalazła się w XIX w., a senat zatwierdził ją w 1819 r.

Na terenie dzisiejszych Helsinek już w XV wieku istniała niewielka osada. Teren ten znajdował się na obszarze państwa szwedzkiego.

Właściwe miasto zostało założone w 1550 roku przez króla Gustawa Wazę. Stało się ono ważnym ośrodkiem handlu. W 1640 roku główne centrum miasta zostało przeniesione na obecne miejsce. Często niszczone przez Rosjan w czasie wojen ze Szwecją. W 1710 roku wybuchła niewielka epidemia. W XVIII wieku nastąpił przyspieszony rozwój miasta. W 1748 roku wybudowano twierdzę Suomenlinna.

W 1809 Finlandia ze stolicą w Turku stała się częścią Rosji. W celu zmniejszenia wpływów szwedzkich w Finlandii car zdecydował przenieść stolicę z Turku do Helsinek i po wielkim pożarze w 1812 roku miasto zostało stolicą kraju. Helsinki zaczęto rozbudowywać na wzór rosyjskiego Petersburga. Wtedy powstało mnóstwo instytucji i budynków klasycystycznych, rozwinął się przemysł. W 1870 roku zbudowano pierwszą linię kolejową.

W 1918 roku Helsinki stały się miejscem starć fińskiej wojny domowej pomiędzy komunistami i ich przeciwnikami. W tym samym roku Finlandia uzyskała niepodległość i Helsinki stały się jej stolicą. Po II wojnie światowej nastąpił bardzo szybki rozwój miasta. W 1952 roku było gospodarzem letnich igrzysk olimpijskich.

Jako, że nasz hotel znajdował się blisko portu, pierwsze kroki skierowaliśmy na nabrzeze.

Największymi atrakcjami były tu koło mlynskie,

basen z ciepłą wodą i saunami

i nieco dalej, po przejściu niewielkiego mostku, stoiska z rekodzielem i fastfoodami, w których dominowały potrawy rybne i specjały z renifera!

My w ramach przystawki spozylismy opiekane rybki, które były pyszne i smakowały jak frytki. Problem był tylko byl w tym, by spożyć te potrawę na miejscu pod zadaszenien, bowiem wyniesienie rybek na tacce na zewnątrz groziło napastowaniem przez mewy, o czym wkrótce mogliśmy się przekonać, gdy nieprzezorna jedna kobieta z tacka rybek na dłoni została zaatakowana przez sfore tych ptaków.

Następnie, rozglądając się jeszcze. po okolicy, gdzie dominują zabudowania w charakterystycznym XIX - wiecznym rosyjskim stylu, dotarliśmy do położonej po drugiej stronie zatoczki, starej hali targowej Kauppatori.

Tu można dokonać rozmaitych zakupów żywnościowych, wśród których dominują ryby, potrawy z renifera. Są też przetwory mięsa niedźwiedzia! Do tego dochodzą rozmaite słodycze.

W hali można w kilku miejscach spożyć posiłek. My skusilismy się na zupę z łososia lz dodatkiem malzy, krewetek i warzyw. Pyszna i bardzo pozywa! Do zupy Podają chleb i wodę do popijania.

Po uczcie kulinarnej udaliśmy się promem do twierdzy Suomenlinna, położonej na kilku wyspach. Promy kursują co 20 minut, można nimi płynąc na podstawie biletu dobowego. Płynie się około 12 minut. Po drodze mija się za umowa e wielkie promy, a dalej małe skaliste wysepki, z czasem z zabudowaniami.

Za nami w oddali Helsinki

Suomenlinna , również Viapori , (szwedzki: Sveaborg) to morska twierdza położona naprzeciw Helsinek i dzielnica licząca około 700 mieszkańców. Jako zabytek i atrakcja historyczna ma znaczącą wartość kulturową i stanowi silną część tożsamości Helsinek. Budowę Suomenlinny rozpoczęli Szwedzi w 1748 r. w obawie przed wzrasrajaca potęga Rosji. Budowa rwała ok 40 lat. Pierwotna jej nazwa był Sveaborg. Miasto Sveaborg było drugie pod względem wielkości po Turku, wczesnej stolicy Finlandii. Po przegranej wojnie w 1809 roku Szwecja utraciła Finlandię na rzecz Rosji. W Imperium Rosyjskim twierdza była znana jako Viapori. W 1812 r. że względów obronnych Rosjanie przenieśli stolicę z Turku do Helsinek. W 1855 r. podczas wojny krymskiej po zbombardowaniu przez flotę brytyjski-francuska twierdza została poważnie uszkodzona. Obecną nazwę nadano wi 1918 r. Po zdobyciu przez Finlandię niepodległości. Suomenlinna została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1991 roku .